Σάββατο, 16 Σεπτεμβρίου 2017

Θαλασσά πλατιά ...

Γεια σας ...
Η ζέστη καλά κρατάει
και εγώ συνεχίζω τις βόλτες στην θάλασσα.





Aκούγονται πολλά αλλά 
εγώ λατρεύω να το ακούω.



Σας ευχαριστώ για τα σχολιά σας.

Φιλάκια ...

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

Χρόνια πολλά για τα γενεθλιά σου ...

Γεια σας ...
13 Σεπτεμβρίου 2017 σήμερα 
και η Μαρκέλλα μου έχει γενέθλια
και θέλω να της ευχθώ να τα εκατοστήσει
από την θάλασσα που λατρεύω.





Με ένα τραγούδι που αγαπάω θέλω να της ευχηθώ


Για σας που θα μου ευχηθείτε μετά από κλήρωση 
θα κερδίσετε ένα δωράκι.

Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας.

Φιλάκια ...

Τετάρτη, 6 Σεπτεμβρίου 2017

Το κορίτσι που αγαπούσε τα βιβλία ...

Γεια σας ...
Οι μέρες μέχρι να ξεκινήσει το σχολείο
σιγά σιγά έρχονται
αλλά οι βόλτες στην θάλασσα συνεχίζονται.


Αυτές τις μέρες διαβάζω Το κορίτσι που αγαπούσε τα βιβλία
της Βίβιαν Μάρκου από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Εξώφυλλο - ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΠΟΥ ΑΓΑΠΟΥΣΕ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ 

 Λίγα λόγια για το βιβλίο ακολουθούν:


Η Δήμητρα Κορίνη –στα τριάντα πέντε, μόνη, με έναν σκύλο και αρκούντως απελπισμένη– είναι στέλεχος εκδοτικού οίκου. Ενός μικρού εκδοτικού οίκου. Πολύ μικρού, για την ακρίβεια. Τόσο μικρού, που ασφυκτιά εκεί μέσα. Για να μην πούμε ότι ο τομέας των ενδιαφερόντων του εκδοτικού οίκου είναι τελείως άσχετος με τα δικά της εκδοτικά ενδιαφέροντα. Και για να μην πούμε, επίσης, πως η βασική της δουλειά ως στελέχους είναι να φτιάχνει καφέδες και να γράφει οδηγούς αυτοβοήθειας και αυτοβελτίωσης. 

Το όνειρο της Δήμητρας είναι να κάνει μια σειρά λογοτεχνίας, μια σειρά στην οποία θα εκδίδει τα καλύτερα σύγχρονα ελληνικά μυθιστορήματα, ανακαλύπτοντας και βγάζοντας από την αφάνεια νέους συγγραφείς που ίσως δε θα είχαν διαφορετικά καμία τύχη στην καριέρα τους. Όταν όμως θα ξεκινήσει να το υλοποιεί, ούτε που φαντάζεται σε τι περιπέτεια πρόκειται να μπλέξει. 

Και όταν μάλιστα κάνει την εμφάνισή του ο καλύτερος συγγραφέας της, ο Αύγουστος Γιανναράς, ένας νέος άντρας με εμφάνιση μοντέλου, η Δήμητρα θα τα χάσει τελείως –και δικαίως–, θα αποδιοργανωθεί και θα αποφασίσει πως πρέπει επειγόντως να το σκάσει από έναν εξαεριστήρα στον τοίχο, πριν να είναι αργά. Αλλά βέβαια πάντα είναι αργά σ’ αυτές τις περιπτώσεις. Ή όχι; 

Ένα διασκεδαστικό ερωτικό μυθιστόρημα γύρω από τον χώρο των εκδόσεων, τους συγγραφείς, τα βιβλία και όσους τα αγαπάνε. 

Όποιος δε το έχει διαβάσει το συστήνω ανεπιφύλακτα.


Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας.

Φιλάκια ...

Παρασκευή, 1 Σεπτεμβρίου 2017

Ο Σεπτέμβριος ήρθε ...

Γεια σας ...
Ο Σεπτέμβριος έφτασε 
και εγώ θέλω να ευχηθώ σε όλους καλό μήνα
από την θάλασσα που λατρεύω.





Καλοσωρίζω αυτό τον μήνα
με ένα τραγούδι που αγαπάω.



Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας.

Φιλάκια ...

Σάββατο, 26 Αυγούστου 2017

Η ψυχή του πέτρινου σπιτιού ...

Γεια σας ...
Οι μέρες του Αυγούστου συνεχίζονται
με ήλιο θάλασσα και πολύ ηρεμία.


Αυτές τις μέρες διάβασα ένα πολύ όμορφο βιβλίο 
με τίτλο: Η ψυχή του πέτρινου σπιτιού της Φανής Πανταζή
από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

 Εξώφυλλο - Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΠΕΤΡΙΝΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ

 Λίγα λόγια για το βιβλίο ακολουθούν:

Η Έλενα, σπρωγμένη από μιαν ανεξήγητη παρόρμηση, εγκαταλείπει μια λαμπρή καριέρα στην Αμερική και εγκαθίσταται στην Ελλάδα για να κάνει μια νέα αρχή. Η ίδια ανεξήγητη παρόρμηση την οδηγεί στη μαγευτική Μονεμβασιά όπου γνωρίζεται με τον Μάνο, ιδιοκτήτη ενός παλιού αρχοντικού. Από την πρώτη στιγμή, οι δύο νέοι έχουν την εντύπωση ότι κάτι αδιόρατο τους συνδέει, λες και μια αύρα από τα παλιά διαχέεται στο αρχοντικό και τους κατακλύζει. 

Σύντομα αρχίζει να τους επισκέπτεται στον ύπνο τους μια γλυκιά γυναικεία παρουσία και τα όνειρά τους, μ’ έναν μυστηριώδη τρόπο, αποτελούν ιστορίες που αλληλοσυμπληρώνονται. Και τότε, αρχίζουν να μαντεύουν ότι η βαθιά σχέση τους εκτός από μέλλον έχει και παρελθόν. 

Πώς είναι δυνατόν δύο άνθρωποι να βλέπουν το ίδιο όνειρο; Ποιες μαγικές χρονικές διαδρομές φέρνουν στη ζωή τους αυτή τη γυναίκα; Ποια αόρατα νήματα συνδέουν την ιστορία τους με καταστάσεις και πρόσωπα που έζησαν αιώνες πριν, τότε που η Μονεμβασιά βρισκόταν στο απόγειο της δόξας της; 

Ένας μεγάλος έρωτας που διασχίζει τον χρόνο μέχρι να βρει δικαίωση. 

Ένα παιδί που το διεκδικούν δύο μανάδες. 

Μια τραυματική απώλεια κι ένας ύμνος στη μητρική αγάπη που προστατεύει και πέρα από τον τάφο.

Όποιος δε το έχει διαβάσει το συστήνω ανεπιφύλακτα.


Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας.

Φιλάκια ...

Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017

Να την καλοδεχτώ ...

Γεια σας ...
Ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σας για τα γενέθλια και την γιορτή μου.
Από Σεπτέμβριο που θα γυρίσω θα κάνω και την κλήρωση για 
υα δωράκια που σας υποσχέθηκα.
Η θάλασσα που λατρεύω με συντροφεύει ...


Έγραψα κάτι με τίτλο:

Να την καλοδεχτώ ...


Η καρδιά πονάει
εσύ δε είσαι εδώ κοντά μου
τα χείλη σου δεν είναι στο σώμα μου
τα φιλιά σου δε τα γεύομαι.

Χρειάζομαι τον ερωτά σου
να σε αισθανθώ μέσα στη καρδιά
για να νιώσω για μία φορά
και εγώ ευτυχισμένη.

Να πάψει η καρδιά μου να πονάει
να νιώσει όμορφα
και αν είναι αυτό αγάπη
να την καλοδεχτώ με φιλιά και χάδια.
  

Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας.

Φιλάκια ...

Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017

Γιορτάζω άλλη μια φορά ...

Γεια σας ...
Την Κοίμηση της Θεοτόκου γιορτάζουμε σήμερα
και εγώ θέλω να ευχηθώ σε όλους και όλες που γιορτάζουν
χρόνια πολλά από την θάλασσα που λατρεύω.





Για μένα που γιορτάζω το μισό μου όνομα
θέλω να μου ευχηθώ
να είμαι ευτυχισμένη με τους δικούς μου ανθρώπους
με το αγαπημένο μου τραγούδι.



Και σήμερα θέλω να σας χαρίσω ένα δωράκι
μετά από κλήρωση σε όσους αφήσουν ένα σχόλιο
σε αυτή την ανάρτηση.

Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας.

Φιλάκια ...

Κυριακή, 13 Αυγούστου 2017

Χαρούμενα γενέθλια σε μένα ...

Γεια σας ...
13 Αυγούστου σήμερα και έχω τα γενεθλιά μου
όπου θα τα περάσω στην θάλασσα που λατρεύω.





Μια που σήμερα έχω τα γενεθλιά μου
θέλω να μου αφιερώσω ένα τραγούδι
που λατρεύω.






Μαζί με το τραγούδι θέλω να σας κεράσω και κάτι για τις ευχές σας.











Γλυκά για να γλυκαθείτε
αλλά και ένα δώρο μετά από κλήρωσ σε κάποιον από εσάς.

Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας.

Φιλάκια ...

Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2017

Η καρδιά μου σε νιώθει ...

Γεια σας ...
Οι όμορφες μέρες του Αυγούστου συνεχίζονται
με την καρδιά γεμάτη αγάπη  στην θάλασσα.


Η όμορφη διάθεση με έχει κάνει να γράφω όπως τ' ακόλουθο με τίτλο:
Η καρδιά μου σε νιώθει

Ο ήλιος ανέτειλε και σήμερα
δίνοντας το χρώμα του στη καρδιά μου
το χαμόγελο στο πρόσωπο μου
και την χαρά στα μάτια μου.

Χαμόγελα βλέπω παντού
τα μάτια με κοιτάνε με γλύκα
νιώθω την αγάπη
σε κάθε μου βήμα.

Τα χείλη μου είναι υγρά
το πρόσωπο μου σε σκέφτεται
η αγκαλιά μου σε ψάχνει
και η καρδιά σε νιώθει.


Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας.

Φιλάκια ...

Κυριακή, 6 Αυγούστου 2017

Στο Ποντικονήσι ...

Γεια σας ...
Το ταξίδι του Αυγούστου ξεκίνησε
στις όμορφες παραλίες της Ελλάδας.
Εγώ από την πρώτη του μήνα βρίσκομαι
Κέρκυρα και συνεχίζω τις διακοπές μου στο Ιόνιο.



Μια που βρέθηκα εκεί σκέφτηκα
να σας μιλήσω για το Ποντικονήσι.

 

Είναι ταυτισμένο με την εικόνα της Κέρκυρας, ένα από τα πιο φωτογραφημένα της τοπία και το πιο… πολυτραγουδισμένο! Ο λόγος φυσικά για το Ποντικονήσι, το μικρό νησάκι στην είσοδο του αρχαίου Υλλαϊκού λιμανιού, στη σημερινή Λιμνοθάλασσα Χαλικιοπούλου.
Το Ποντικονήσι είναι καταπράσινο, κατάφυτο με ψηλά κυπαρίσσια και άλλα φυτά σπάνιου κάλλους. Για το λόγο αυτό, το νησί θεωρείται φυσικό μνημείο και δεν επιτρέπεται στους επισκέπτες του να αποβιβαστούν εκεί, παρά μόνο για λίγο και υπό αυστηρή επιτήρηση από φύλακες.


Το όνομα Ποντικονήσι προέρχεται από το σχήμα του, καθώς αν το δει κανείς από ψηλά, μοιάζει με το μικρό ζωάκι! Σύμφωνα με το μύθο, το Ποντικονήσι ήταν το καράβι του Οδυσσέα, που μεταμόρφωσε σε βράχο ο Ποσειδώνας, οργισμένος με τον πολυμήχανο βασιλιά της Ιθάκης, για να μην τον εμποδίσει ακόμα μια φορά να επιστρέψει στην πατρίδα του.
Κατά τον 18ο αιώνα, επί βασιλείας του Όθωνα, στο Ποντικονήσι χτίστηκε η Μονή του Παντοκράτορα, ερειπωμένη σήμερα, με εκκλησία αφιερωμένη στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος, που γιορτάζει στις 6 Αυγούστου. Την ημέρα εκείνη, κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται η επίσκεψη στο νησί για την θρησκευτική γιορτή.


Σήμερα το Ποντικονήσι υπάγεται στη δικαιοδοσία του δήμου Κερκυραίων, ο οποίος και κατασκεύασε τον μικρό μόλο για τα πλοιάρια που ξεκινούν από την Παναγία Βλαχερνών.
Την καλύτερη θέα στο Ποντικονήσι έχετε πάντως από το Κανόνι: Μπροστά σας η γαλήνια θάλασσα, η γραφική Παναγία Βλαχερνών και στο βάθος το Ποντικονήσι. Κι αυτό που κάνει την εμπειρία μοναδική είναι τα αεροσκάφη που περνούν πολύ κοντά κατά την απογείωση ή την προσγείωσή τους στο αεροδρόμιο  της Κέρκυρας που βρίσκεται πολύ κοντά.



Η ανάρτηση είναι για την στήλη Kαλοκαιρινές Αποδράσεις.

Μπορείτε εδώ να βρείτε πληροφορίες και να δηλώσετε συμμετοχή:

 http://glykia-zoi.blogspot.gr/2013/10/blog-post_12.html  

Ιστολόγια που συμμετέχουν: 

 http://ekfrastite.blogspot.gr/   
 http://delfinaki-sunset.blogspot.gr/
 http://confusedmindblog.blogspot.gr
  http://nefeli9.blogspot.gr
 http://enakathemera.blogspot.gr/

Σας ευχαριστώ πολύ για τα σχολιά σας.
Φιλάκια ...

Τρίτη, 1 Αυγούστου 2017

Ο Άυγουστος ήρθε ...

Γεια σας ...
Ο Άυγουστος ήρθε μια ένα όμορφο καιρό
και όμορφη διάθεση.
Καλό μήνα σας εύχομαι από την θάλασσα
που λατρεύω.





Ο Άυγουστος για μένα δεν υπάρχει χωρίς ν ακούω το
αγαπημένο μου τραγούδι.
Άυγουστος του Ν. Παπάζογλου.


Στίχοι: Νίκος Παπάζογλου
Μουσική: Νίκος Παπάζογλου
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Παπάζογλου

Άλλες ερμηνείες:
Χαρούλα Αλεξίου
Γιώργος Νταλάρας


Μα γιατί το τραγούδι να 'ναι λυπητερό
με μιας θαρρείς κι απ' την καρδιά μου ξέκοψε
κι αυτή τη στιγμή που πλημμυρίζω χαρά
ανέβηκε ως τα χείλη μου και με 'πνιξε
φυλάξου για το τέλος θα μου πεις

Σ' αγαπάω μα δεν έχω μιλιά να στο πω
κι αυτό είναι ένας καημός αβάσταχτος
λιώνω στον πόνο γιατί νιώθω κι εγώ
ο δρόμος που τραβάμε είναι αδιάβατος
κουράγιο θα περάσει θα μου πεις

Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά
την άμμο που σαν καταρράχτης έλουζε
καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά
διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε
θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό

Σε ποιαν έκσταση απάνω σε χορό μαγικό
μπορεί ένα τέτοιο πλάσμα να γεννήθηκε
από ποιο μακρινό αστέρι είναι το φως
που μες τα δυο της μάτια πήγε κρύφτηκε
κι εγώ ο τυχερός που το 'χει δει

Μες το βλέμμα της ένας τόσο δα ουρανός
αστράφτει συννεφιάζει αναδιπλώνεται
μα σαν πέφτει η νύχτα πλημμυρίζει με φως
φεγγάρι αυγουστιάτικο υψώνεται
και φέγγει από μέσα η φυλακή

Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά
την άμμο που σαν καταρράχτης έλουζε
καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά
διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε
θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό


Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας.

Φιλάκια ...

Κυριακή, 30 Ιουλίου 2017

Πόσο μου λείπει ...

Γεια σας ...
Λίγες μέρες έχουν μείνει 
και ο Άυγουστος θα είναι εδώ
στην θάλασσα που λατρεύω.





Έγραψα κάτι σε μια βόλτα μου στην θάλασσα 
με τίτλο:
Πόσο μου λείπει ...




Την καρδιά μου σαν κοιτάξεις βαθιά
θα δεις πόσο πολύ σε αγαπάω
πόσο δε μπορώ μακριά σου
ούτε ένα λεπτό.

Θα ήθελα τόσα να σου πω
μα προτιμώ να σιωπήσω
ένα μόνο σ΄αγαπώ
θ' ακούσεις από μένα.

Και αν και αυτό δε σου φτάνει
θα σου πω πόσο πολύ
μου λέιπει η αγκαλιά σου
όταν δε βρίσκομαι μέσα της.



Σας ευχαριαστώ για τα όμορφα σχολιά σας.

Φιλάκια ...

Πέμπτη, 27 Ιουλίου 2017

Μόνο εγώ μαζί σου ...

Γεια σας ...
Οι μέρες του Ιουλίου συνεχίζονται
με πολλά μπάνια στην θάλασσα.



Μόνο εγώ μαζί σου
και σας το παρουσιάζω. 



Και αν δεν είσαι εδώ πάλι

δε με νοιάζει

μου φτάνει που ξέρω

πως μ' αγαπάς.



Που δεν μπορείς μακριά μου

και κάθε μέρα μου λες

πόσο πολύ μ' αγαπάς

και το αισθάνεσαι.



Ξέρω πως ότι και να μου λες

αισθάνεσαι ευτυχισμένος

όσο αισθάνομαι και εγώ

μόνο μαζί σου.


Σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχολιά σας.

Φιλάκια ...